Artık neredeyse her bilgiyi yapay zekâdan alıyoruz. Aklımıza bir soru takıldığında hemen ona danışıyoruz. Öyle ki iki kişi arasında geçen bir sohbetin ardından sosyal medyaya girdiğimizde konuştuğumuz konuyla ilgili reklamlarla karşılaşabiliyoruz. Yatırım yapmak istediğimizi söylediğimizde karşımıza yatırımlık daire, arsa veya farklı yatırım fırsatları çıkıyor. Şans oyunlarıyla ilgileniyorsak bu kez o yönde mesajlar almaya başlıyoruz.

Bu duruma defalarca şahit oldum. Geçtiğimiz günlerde bir ortamda arsa almak isteyen bir arkadaşımla sohbet ediyorduk. Uzun bir konuşma değildi. Sadece yatırım yapmak istediğini ancak nereden başlayacağına karar veremediğini söyledi. Aradan çok fazla zaman geçmeden telefonuma "arsa kampanyası" adı altında bir mesaj geldi. Şaşırdık tabii. Gerçekten bu şekilde yönetiliyor muyuz, dinleniyor muyuz, yoksa karşımıza çıkanlar tesadüf mü? Bilemiyorum. Ancak yaşananlar insanı düşündürmeye, hatta biraz korkutmaya başladı.

Üstelik artık hangi konuda zaafımız varsa sanki oradan yakalanıyoruz. Özellikle çocuklarımız üzerinden kurulan bu sistemler dikkat çekici. Çocuğumuzun başarısız olmasını istemiyoruz, onun daha iyi bir eğitim almasını, daha başarılı olmasını arzuluyoruz. İşte tam da bu hassasiyetlerimiz üzerinden karşımıza çeşitli reklamlar, eğitim programları ve vaatler çıkıyor.

Yapay zekâ sorduğumuz sorulara cevap veriyor, verdiğimiz bilgileri değerlendiriyor ve önceki konuşmalarımızı hatırlayabiliyor. Hatta geçmişte yaptırdığımız kan tahlillerini sisteme yükleyip sonuçları hakkında bilgi istediğimizde yorumlar yapabiliyor. Daha önceki sonuçlarımızla yenilerini karşılaştırarak bazı değerlerdeki değişimleri açıklayabiliyor. Peki, bütün bu bilgileri nerede tutuyor, nasıl kullanıyor ve kimlerle paylaşıyor? Asıl üzerinde durmamız gereken konulardan biri de bu.

Bugün yapay zekâ yalnızca sorularımıza cevap veren bir teknoloji olmaktan çıktı. Birçok meslekte insanların yaptığı işleri üstlenmeye, işletmelerin yönetim ve kontrol süreçlerinde söz sahibi olmaya başladı. Bir zamanlar insan emeğiyle yapılan pek çok iş artık yapay zekâ desteğiyle yürütülüyor. Elbette teknolojinin gelişmesine karşı değiliz. Ancak kontrolün giderek elimizden çıkması ve her konuda ona bağımlı hâle gelmemiz beni endişelendiriyor.

Bir de işin mesleki yeterlilik tarafı var. Kim ne kadar yapay zekâ kullanıyor tartışmasını bile açabilirim. Geçtiğimiz günlerde bir gayrimenkul danışmanı arkadaşımın anlattığı olay ise beni oldukça şaşırttı. Üstelik kendisi kurumsal bir firmada çalışan, kendisini profesyonel emlak danışmanı olarak tanıtan biri, satışını yapacağı dairenin ne kadara kiraya verilebileceğini yapay zekâya sorarak öğrendiğini söyledi.Açıkçası bu durum bana oldukça komik geldi. Çünkü bir gayrimenkul danışmanının bölgeyi, piyasa koşullarını, kira değerlerini ve emlak piyasasının dinamiklerini bilmesi gerektiğini düşünüyorum. Elbette yapay zekâdan destek alınabilir, farklı veriler karşılaştırılabilir. Ancak mesleki bilgi ve tecrübenin yerini tamamen bir teknolojiye bırakmak ne kadar doğru?

Ben yapay zekânın gelişmesinden çok, insanların kendi zekâlarını, araştırma yeteneklerini ve mesleki bilgilerini bir kenara bırakmasından korkuyorum. Teknoloji bize yardımcı olmalı, bizim yerimize düşünmemeli. Çünkü bir gün her sorunun cevabını yapay zekâdan bekler hâle gelirsek kendi aklımızı kullanmayı da unutabiliriz.

Asıl korkmamız gereken yapay zekânın ne kadar geliştiği değil, bizim ona ne kadar bağımlı hâle geldiğimiz olabilir.