Bir önceki yazımızda o tek katlı, asmalı evlerin avlularında kurulan hayatlardan ve Bursa'nın sanayileşme sürecinde en ağır yüklerden birini omuzlayan o kanaatkârlardan bahsetmiştik. Balkan coğrafyasından gelerek yorgunluklarını üzerlerinde taşıyan o ilk neslin, sığındıkları bu son vatanda göze batmamak ve kök salabilmek için nasıl bir kanaatkârlık refleksi geliştirdiğini ifade etmiştik.

Yazımızı, sosyolojik anlamda Balkan göçmenlerinin yeni neslinin değişime uğradığından bahisle sonlandırmıştık.

Sosyo-ekonomik ve politik boyutuyla bu değişimin öncüsü olan bu yeni nesil, artık dedelerinin baktığı pencereden bakmıyor şehre ve dünyaya.

Bunun en somut örneği, yeni neslin sadece çalışan ve üreten olmakla yetinmemesine dair geliştirdiği bilinçte kendisini gösteriyor. Bu şehrin imarında ülkenin dört bir yanından gelenlerle birlikte ter döken, sosyo-ekonomik kriz zamanlarında Bursa'nın dengesini koruyan o yapıcı kültür, bugün, şehrin geleceğinde ve yönetiminde daha aktif sorumluluk almaya yönelik bir bilince dönüştü.

Üniversite diplomasıyla, şirket yönetimleriyle ve güçlü bir ekonomik varlıkla kendi şahsi gelişimlerini taçlandıran bu yeni nesilde o özgüveni ve bilinci görmemek imkânsız.

Ne var ki işin siyasi boyutuna gelindiğinde Bursa'da çok kolaycı, ezbere dayalı bir okuma yapılıyor. Seçim haritalarındaki renklere, sandıklardan çıkan oy oranlarına bakıp kanaatkârların ve yeni neslin belli bir partinin kalesini teşkil ediyor sosyolojik okuması yapılıyor. Bu durum, yani bu kitleyi sadece tek bir siyasi parti parantezine hapseden bu yaklaşım, aslında Bursa siyasetinin en kör noktalarından birisidir.

Açıkçası sosyolojik anlamda biraz derinlemesine analiz yaptığımızda, bambaşka bir hakikatle karşı karşıya kalırız.

Bu yeni nesil, zannedilenin aksine, hiçbir politik duruşun bagajı veya ideolojik anlamda bir arka bahçesi değildir. Onlar, üretime verdikleri katkı, düzen ve istikrar arayışlarıyla aslında mevcut iktidarın da bu şehirdeki sağlam ve güvenilir dayanaklarından birini oluştururlar. Dolayısıyla Bursa'da hem iktisadi hem de politik anlamda çarkları sorunsuz döndürmenin ve politik bilinçlenmenin bir yolu, bu yeni neslin teminatını kazanmaktan geçiyor.

Sandıkta zaman zaman görülen o oy kaymaları veya sitemkâr duruş, iktidar blokuna kökten bir sırt dönme hali olarak okunmamalıdır. Aksine, o bir hatırlatmadır, yani bu şehrin sosyo-ekonomik gelişimindeki katkıları göz ardı edilemeyeceği yönündeki yapıcı bir ihtar biçimidir.

Ülkenin dört bir yanından gelenlerle birlikte üretime, istihdama ve Bursa'nın büyümesine katkıda bulunmaya özen gösteren bu yeni neslin, karar mekanizmalarında veya siyasi temsilde yeter oranda yer alamaması, onlarda derin bir kırgınlık yaratıyor. İktidar için asıl tehlike de bu yeni neslin söz konusu kırgınlıkla içeriye çekilmesidir.

Kısacası, Bursa'da siyasetin merkezinde kalmak isteyen her güç, bu yeni neslin bir partinin "hazır oyu" değil, şehrin meşruiyet ve istikrar kaynaklarından biri olduğunu anlamak zorundadır. Hem iktidar hem de muhalefet açısından kilidi açacak olan anahtarlardan biri, onların elinde duruyor.

Peki, siyaset kurumu bu yeni nesille o güçlü bağı kurabilecek mi?