İlginç değil mi?

İnsanlar yaş almaktan yani yaşlanmaktan korkar.

Bir türlü kabullenmek istemez.

Zamana karşı geleceğini zanneder.

Oysa bu mümkün değildir.

Mevlana Celalettin Rumi'nin "Yaşamayı öğrendim. Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim. Zamanı öğrendim" dizelerinde olduğu gibi.

@

Siyasette de hiç eskimeyeceğini düşünüyorlar olsa gerek.

Vakte karşı durulacağını ve hep makamlarda kalınacağını zannediyorlar belki de.

Halbuki dünün siyasetçileri bugünün eskileri.

Bugünün siyasetçileri de yarının eskileri.

Aslında eski Cumhurbaşkanı Demirel döneminde çokça kullanılır olmuştu.

"Dokuzuncu, sekizinci Cumhurbaşkanı" gibi.

Son zamanlarda da sıkça duymaya başladık.

Eski bir siyasetçi ya da belediye başkanı ve bakandan söz ederken "önceki" denir oldu.

Eski bakan.

Eski milletvekili.

Eski başkan...

Sanki o kişileri kırmamak için söylenen sözler gibi.

@

Sonuç olarak eskimekten korkulsa da korkulmasa da eskimiştir, eskiyecektir.

Önceki dense de eski denmese de.

Buna takılmanın bir anlamı da yok.

O halde eskimekten de korkmamak lazım.

Önemli olan eski de olsanız eskimeyecek anılarla hatırlanmaktır.

Haksız mıyız?