Şehirler büyüyor.

Nüfus artıyor. 

Teknoloji gelişiyor.

İhtiyaçlar değişiyor.

Alışkanlıklar farklılaşıyor.

Günün gelişmelerine bir şekilde ayak uyduruluyor ya da sorunlara yeni çözümler üretiliyor.

Hep söylediğimiz gibi Bursa gibi büyükşehirlerde bilinen en önemli üç sorundan biri trafiktir.

Bu net. 

İstanbul'da da öyle, Londra'da da Frankfurt'ta da.

Önümüzdeki süreçte de ne araç sayısında bir azalma bekleniyor ne de trafiği içinden çıkılmaz bir hal almasında köklü iyileşme. 

Çünkü ne kadar yeni yol yaparsanız yapın; kısa vadede çözülmüş gibi görünen trafik bir süre sonra yine eski haline bürünecektir. 

Yeni yolların açılması yeni yapılaşmayı ve yeni araçları da beraberinde getirecektir. 

Bu nedenle toplu ulaşımı özendirme, alternatif ulaşım olanakları akla gelmekte; böylece sürdürülebilir bir trafikten söz edilmekte.

Bu alternatif toplu taşıma araçlarının dışında teker sayısı açısından ve kapladığı alan bakımından otomobillere göre daha küçük olan motosikletler akla gelmekte.

Yollarda çokça görüyoruz. 

Salt ulaşım aracı olarak değil, aynı zamanda bir ticaret aracı olarak da kullanılmakta olduğunu görüyoruz.

Belki 5-10 yıl sonra insansız hava araçlarının yaygınlaşması da söz konusu olabilir ama şu an için kolay bir yol değil. 

Kuryelerden söz ediyoruz.

Ve sayılarının hiç de azımsanmayacak düzeyde olduğuna tanıklık ederek anlatıyoruz. 

Çok olması değil mesele elbette.

Asıl mesele iyiden iyiye yaygınlaşan moto kuryelerin trafik güvenliğine etkileri. 

Trafik güvenliği açısından daha iyi durumda olan motosiklet kullanıcılarını tenzih ediyoruz.

Kask başta olmak üzere donanımsal ve motosiklet bakımı konusunda hayli hassas noktadalar.

Hem kendilerinin hem de etrafındaki araçların güvenliğini önemsiyorlar. 

Fakat bir ticari araç haline gelen moto kuryeler için aynı şeyi söyleyebilir miyiz, bilemiyorum.

Zor olsa gerek.

Gerek çalışma koşulları gerek kask ve diğer donanım gerekse motorsikletlerinin bakımı konusunda böylesi bir iyimserliğe sahip değilim.

Yollarda görüyoruz. 

Şahit oluyoruz.

Ne uygun koşulları sağlayarak motosikletlerini kullanıyorlar ne de trafik kurallarına uyarak.

Genel bir ifade kullanmak kimine haksızlık yapmamıza neden olabilir belki ama ne yazık ki istenilen seviyede değiller.

Bu gerçeği inkar edemeyiz. 

Bir yere yetişme çabası, ekonomik yetersizlik, bilinçsizce kullanım, yolun tek hakimi olunduğu düşüncesi ve daha birçok neden sayılabilir.

Ne kadar gerekçe sayarsak sayalım durum ortada.

Hem kendi can güvenlikleri hem de etraftaki araç sürücülerinin can ve mal güvenlikleri bakımından bir şeylerin değişmeye-düzelmeye ihtiyaç var. 

Hem de zaman kaybetmeden.

Öncelikle kayıt altına alınma.

Uygun koşullarda sürüşü oluşturma.

Ve denetim. 

Elbette tüm sürücülerin bilinçlenmesi. 

Sonuç olarak bu konu ivedi çözüm bekliyor.

Otomobil gibi değil bu konu.

Motosiklet sürücüsünün kazaya karışması sonucu ortaya çıkan kayıpların telafisi çok zor.

O halde kurumsal bir süreç içinde yer almaları ve sürekli denetim kaçınılmaz.