Kolay geçmedi.

Tüm alışkanlıklarımızı bir kenara bırakmak hayli zordu.

İstisnalar oldu elbette ama kurallara uyulmaya gayret edildi.

Toplum olarak yasakları pek sevmediğimiz için homurdanmalarımız ve bize mantıksız gelen kararlara itirazlarımız eksik olmadı tabi.

Yine de "kurallara uymaya gayret edildi" demek gerekiyor herhalde.

Nitekim zorlu geçen bir sürecin ardından yeni normal döneme girildi.

1 Haziran itibariyle hayatın yeni normal seyrinde devam etmesi için kısıtlayıcı önlemler büyük ölçüde kaldırıldı.

Ve şimdi yeni bir sınav dönemine girilmiş oldu.

Şüphesiz toplu ulaşım yeni kurallar çerçevesinde yapılacak.

Ulaştırma Bakanlığı ve belediye yetkilileri kendilerine düşen önlemleri alacak vatandaş da toplu ulaşım araçlarına binerken maske ve diğer önlemleri yerine getirecek.

Ve bir zamanlar maske takanı hasta olarak gördüğümüz günlerden maskeli yüzlerin normalleştiği dönemi girmiş bulunmaktayız.

Lokantalardan kafelere, alışveriş merkezlerinden toplum içindeki pozisyonumuza kadar yeni normal dönemin gereklerini yerine getirerek hayatımızı devam ettirmek durumundayız.

Camilerle ilgili normalin üzerinde hassasiyet göstermek zorundayız.

Bu süreci en az hasarla atlatmış olmakla birlikte rehavete kapılmamak gerekiyor.

Zira risk tamamen ortadan kalkmış değil.

Dolayısıyla rehavete kapılmamak gerekiyor.

Tedbiri elden bırakmamak gerekiyor.

Yeni normal dönemin kurallarını yok saymamak daha da önemli hale geliyor.

Sonuç olarak yeni normal dönemin kuralları bireyler olarak önemli olduğu kadar toplumumuz için de mühim.

Kaldı ki, pandemi döneminde salt kendimizi düşünmemiz yetmiyor.

Karşımızdakini yani toplumun tümünü etkileme riski nedeniyle daha fazla duyarlı olmamız gerekiyor.

Yeni normal dönemde hem hayatta kalmak için üzerimize düşenleri yapmamız gerekiyor hem de ayakta kalmak için çalışma hayatına ilişkin mücadelemizi sürdürmemiz gerekiyor.