Amaç belli aslında.

İster 6369 sayılı kanun, ister 5393 ya da 5216 sayılı kanunlar olsun isterse halk dili ile anlatılsın.

Ya da uluslararası yönetim modelleri ve ilkeler ile ilişkilendirilsin.

Fark etmez.

Hepsindeki temel vurgu; halka hizmet sunmak ve bunu en yakın birimden almak olarak karşımıza çıkacaktır.

Dahası halkın yönetime katılımı esas görülecektir.

Yerel yönetimlerin amacı budur.

Bir başka ifadeyle; doğumdan yaşamın sona erdiği güne kadar her alanda yerel yönetimlere ihtiyaç vardır. 

Özellikle pandemi döneminde bu ihtiyacı daha fazla hissediyoruz.

Bunun adına sosyal devlet, refah devleti, sosyal belediyecilik ya da ideolojiler içindeki söylemlerden birini verebiliriz. 

Belediyelerden görüyoruz zaten.

Zira belediyecilik salt; yol, kanalizasyon, zabıta hizmeti sunmak değil.

Tarihimizde bunun örneği çok.

Bursa'dan örnek verecek olursak; tüm belediyelerin sosyal belediyecilik bağlamında faaliyetlerine rastlamak mümkün. 

Parti ayrımı olmadan az ya da çok bu yönde çalışma görüyoruz.

Osmangazi Belediyesinin bir süredir yaptığı bir çalışma var. 

Somuncu Baba Çilehanesinin yanında bulunan fırında günde 6 bin kişiye ekmek dağıtılıyor. 

Soğanlı Kültür Merkezinde ise sıcak çorba ikram ediliyor.

Pandemi nedeniyle kapıda dağıtım yapılıyor ama normal zamanlar için binanın içinde yerler hazırlanmış.

Başkan Mustafa Dündar da bu projelere çok önem veriyor.

Zaman zaman kendisi gidip çorba dağıtıyor.

Biz gazetecilere bu hizmeti anlatırken de "amacımız buradan vatandaşların haberdar olması ve gelmesi" diyor.

Ve "bizim asli görevimiz bu" ifadesini kullanıyor.

Dediğimiz gibi Başkan Dündar'ın hassas olduğu bir konu bu.

Özellikle vurguluyor.

Üstüne basa basa söylüyor.

Tüm belediyeler bu süreçte vatandaşa daha fazla dokunma dersinde.

Görev alanına girmese bile farklı alanlarda yardım etme derdinde. 

Önemli olan bu tür hususları kriz dönemlerinin dışında her daim gündemde tutabilmek ve başkanların ilgisinin azalmamasını sağlamak.

Zira toplum kent yöneticilerini her daim yanında görmek istiyor.