Bursa otomotiv denilince akla gelen şehirlerin başında geliyor.

Tofaş, Renault gibi birçok fabrikanın kalbi olan bu şehirde geçtiğimiz günlerde gurur verici bir tablo vardı: OYAK Renault Fabrikaları'nda üretilen yeni Renault Boreal banttan indi. Türkiye'nin üretim gücünü, ihracat kapasitesini ve otomotivdeki yerini bir kez daha hatırlatan önemli bir tören...

Ama bir eksikle.

Bursa'nın yerel medya kuruluşlarının önemli bir kısmının ve en büyüğünün davet edilmediği bir lansmandan bahsediyoruz.

Renault Boreal'in tanıtımı, aslında sadece bir otomobilin piyasaya çıkışı değil; Türkiye'nin otomotiv sanayisinde geldiği noktanın da vitriniydi. Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mehmet Fatih Kacır'ın katıldığı törende verilen mesajlar, 400 milyon Euro'luk yatırım vurgusu, ihracat hedefleri, hibrit ve elektrikli dönüşüm anlatısı... Hepsi yerli yerine oturan, küresel ölçekte dikkat çekici bir çerçeve çiziyordu.

Ancak bu çerçevenin içinde, yerel iletişim ayağının neden bu kadar zayıf bırakıldığı sorusu havada asılı kaldı. Oysa ki, küresel ölçekte başarının yolu yerelleşmeyi özümseyerek başlar.

Bursa gibi üretimle anılan, otomotiv kültürüyle şekillenmiş bir şehirde, böyle bir organizasyonun yerel medya ayağını dışarıda bırakması yalnızca bir "iletişim tercihi" olarak açıklanamaz.

Bugün ajanslara düşen haberler doğru: Boreal, Türkiye'nin ihracat zincirinde yeni bir halka.

Bursa'daki üretim, Renault'nun küresel ağındaki konumu güçlendiriyor. Hibrit ve elektrikli dönüşüm, şehrin sanayi profilini yukarı taşıyor. Bursa'da bir başarı hikayesi yazılıyor. Ama bu başarı hikayesini kim anlatıyor, kim dışarıda bırakılıyor?

"Tanıtım stratejisi sürreal" dememizin nedeni tam olarak bu. Bu hikayeyi en iyi anlatabilecek şehir içi hafızanın, yani yerel medyanın yok sayılması.

Bu bir iletişim boşluğu değil; doğrudan bir iletişim kopukluğu. Yani işi özü, bir anlamda Bursa'nın kulvar dışında kalması.

Oysa Bursa'da otomotiv sadece üretim değildir. Aynı zamanda sosyal bir hafızadır. Fabrika açılışları, model lansmanları, ihracat rekorları bu şehirde yalnızca ekonomi sayfasına değil, gündelik hayatın içine yazılır. Bursa'daki fabrikalarda elde edilen ürün şehrin gururudur, sokaklarda dolaşan o otomobil, bir anlamda şehrin malıdır. Bursa sahiplenir, Bursa sahip çıkar. Bunu taşıyan en güçlü kanal da yerel medyadır.

Bu nedenle "en büyük yerel medya neden yoktu?" sorusu, törendeki hiçbir teknik verinin yanıtlayamadığı kadar kritik bir sorudur.

Sonuç olarak Bursa'daki bu lansman, teknik olarak güçlü; stratejik olarak iddialı; ekonomik olarak değerli bir organizasyondu. Ancak iletişim açısından eksik, hatta tartışmalı bir iz bıraktı.

Çünkü bu şehirde otomotivin hikâyesi sadece üretim bantlarında değil, o bantları haberleştiren kalemlerde de yazılır.

Ve o kalemler dışarıda kaldığında, geriye sadece "sürreal" bir tanıtım stratejisi kalır.