24 yıllık büyük bir özlemin ardından 2026 Dünya Kupası'na henüz 2. maçta veda etmemiz tam anlamıyla büyük bir hayal kırıklığı yarattı.

Yazık mı yazık!

Üzüntü verici...

D Grubu'nda kaderimizi belirleyecek Paraguay maçı.

Henüz 2.  dakika ilk şut ve gol... Uğurcan Çakır ile başlayan daha sonra neredeyse oynayan tüm oyuncularımızda gördüğümüz bir tutukluk, bütün maça sirayet etti maalesef..

Bu kadar mıydı bizim gücünüz? Dünya futbolunun vitrininde neden bir varlık gösteremedik?

Vincenzo Montella ne yapmaya çalıştı? Anlayan beri gelsin.

Ya bir kere, bizi de rakibi de şaşırt be hocam... Beklenmeyeni yap ki, biz de 'vay be' diyelim. Yıldız oyuncunu gerekirse kulübeye çek, rakibi üzerine çek, oyuncularına bağır çağır, yeter ki bir şeyler değiştir ve kazan...

İnsan hatalarından hiç ders almaz mı?

Biz Avustralya maçında neden yenildik? Neden gol atamadık? Neden gol pozisyonuna giremedik? Neden bireysel ve takım olarak becerilerimizi sergileyemedik?

Bu soruların yanıtlarını vermeden, bildiğini okuyarak Paraguay maçına çıkarsan, sonuçta maalesef böyle hüsran oluyor.

Kabullenilir gibi değil...

Evet; Mert Müldür, Yunus Akgün ve Kenan Yıldız ilk 11'e dahil edilmiş ama Avustralya maçında ki görüntünün neredeyse kopyasını Paraguay maçında izlemek zorunda kaldık...En acısı bu.

İlk maçta olduğu gibi; rakip kapandı, topla biz oynadık, o kadar...

Topla oynama yüzdelerine baktığımızda ay yıldızlıların rakibine oranla % 78'e % 22 üstün olduğunu görüyoruz. Bu istatistik neyi ifade ediyor? Sizin yalnızca topa sahip olduğunuzu ama bunu gol pozisyonuna çeviremediğinizi.

Bakalım!

35.dakikada Mert Müldür'ün kafa şutu direkten döndü, başta Merih Demiral ile şut denemelerimiz oldu. En organize atağımızı 89.dakikada gerçekleştirdik ama onu da gole çeviremedik.Başka akılda kalan bir şey var mı sizce?

Bir de 45+3'te Almiron kırmızı kart görmüş, rakip 2.devreyi 10 kişi oynamış ama siz yine bir varlık göstermemişsiniz..

Bireysel olarak maçın gidişatını her an değiştirebilecek kadroda yıldızlarınız var. Rakip 1 kişi eksik kalmış, Can ve Deniz gibi ofansif oyuncularımız oyuna giriyor ama bizim ne tempomuz artıyor, ne oyunumuz da bir değişiklik oluyor... Bunun nasıl bir izahı olabilir?

Montella maç sonu, 'kader bizden yana değildi' diyor ama bu kader değil bence. Bu apaçık İtalyan teknik adamın dersine iyi çalışmadığını, ne sistemsel, ne de mental olarak oyuncularını bu turnuvaya hazırlanamadığını çok acı bir şekilde bize gösterdi.

Üst üste iki maçta da aynı hataları yapamazsınız. Buna da şansızlık, kader diyemezsiniz.

Faturayı yalnız Montella'ya kesmek de yanlış olur. Madalyonun diğer yüzüne de bakalım..

Oyuncularımızın isteği, coşkusu var mıydı? İsyan eden, sonucu kabullenmeyen, reaksiyon gösteren sahada kaç oyuncu gördünüz ?

Bizim kadro kalitemiz bunun çok daha iyisini verebilecek düzeyde. 'Bizim çocuklar' bize bunu daha önce birçok kez göstermedi mi, gösterdi. Gösterdiği için de milletçe beklentimiz çok büyüktü. Bu sonuçtan sonra hayal kırıklığımız da büyük oldu...

Fatura kime çıkar bilmem!

Bildiğim, her dönem dilendirilen ama bir türlü hayata geçirilemeyen büyük revizyonun Türk futbolunda biran önce hayata geçirilmesi, yoksa futbolda işler hiç de iyi gitmiyor...