İnanılmaz ve tarif edilemez güzel bir duygu bu...

Yarın sabah Türkiye Cumhuriyeti'nin 102.kuruluş yıldönümünü kutlayacağız.

Ülkemizde ve kentimizdeki bayram havası, cadde ve sokakları sarmış durumda...Bayraklar ve Atatürk posterleri var her yanda...

Evlerin balkonlarından ve pencerelerinden sarkan bayraklar, büyük bir bayramı çağrıştırıyor. En büyük bayramımızı...

Atatürk'le doğan, Atatürk'le okuyan, Atatürk'le yaşayan bir kuşağın çocukları olarak; onun büyük güçlüklere karşın yarattığı cumhuriyetin ne kadar önemli bir değer olduğunu yaşadığımız bu günlerde daha iyi anlıyoruz.

İşte bu yüzden inanılmaz ve tarif edilemez bir duygu yaşıyoruz.

Ve bu nedenle de 102.yılını gurur ve onurla kutladığımız cumhuriyete, her zamankinden daha fazla sahip çıkma zorunluluğunu ve görevini üzerimizde taşıyoruz.

Dünyanın birçok bölgesinde savaşlar ve çatışmalar sürerken, tam bir asır önce ülkemizi emperyalizmin batağından çıkarmış o büyük felsefeyi şimdi çok daha iyi analiz ederek bakmak gerek yaşananlara...  

Bu anlamlı süreçte; sizlere "bir Atatürk anısı" sunarak, cumhuriyetin ilk yıllarına  dair bir çağrışım yaptırmak istiyorum.Bir ekonomi yazarı olarak sizlere; Mustafa Kemal'in silah arkadaşı İsmet İnönü ile arasında geçen ve ekonomik ayrıntılar da taşıyan "40 Para" isimli ilginç bir hikayeyi aktarmak istiyorum.

Faruk Çil'in Güven Yayınlarından çıkardığı "Atatürk ve Anıları" isimli kitabından aldığım bu anı hikayesinin, CUMHURİYET'imiz açısından oldukça anlamlı olduğunu düşünüyorum ve sizlere de sunuyorum.

 Cumhuriyet'in 102.Yılı ve Büyük Bayramınız kutlu olsun. Nice Cumhuriyet yıllarına...

ATATÜRK VE İNÖNÜ İLE  GÜZEL BİR CUMHURİYET ANISI

Bir gün İsmet Paşa hem çok yorgun, hem de sinirli bir şekilde köşke gelmişti. Oysa çoğu kez kendisini tutmasını herkesten çok iyi bilirdi.Bir yorgunluk kahvesi içtikten sonra Gazi ona:

-Hayrola İsmet.? dedi. Ne oldu ?

İnönü yumuşamıştı. Gülümsemeye çalışarak:

-Türk Hava Kurumunun genel yönetim kurulu toplantısı vardı da, dedi.

Gazi üsteledi:

-Eee,ne olmuş varsa ?

-Fuat Bey'i epey terlettim. İstifaya falan kalktı.

-Çalışkan çocuktur Fuat...Cemiyeti de diğer milletvekili arkadaşlarıyla iyi yönetiyor.-Bunlar doğru. Fakat canımı sıkan bir durum oldu.

-Neymiş o ?..

-Hesaplarda 40 para oynuyor.

 -40 Para...Yani bir kuruş..

-Evet...Toplantıya saat 10'da girdik. Saat 17'yi geçiyordu, ancak çıktık. Daha önceki toplantılarda dikkatimi çekmişti. Bu bir kuruşun nereye gittiğini öğrensinler diye emir vermiştim,bulamamışlar.Bugünü de onunla geçirdik.Fuat Bey'in duyarlılığını anlıyorum.Ama ulusumuz ondan daha duyarlıdır.Verdiği paranın nereye gittiğini kesinlikle bilmek ister.İstifa bu durumlarda en kolay yoldur.Ama kimseyi rahatlatmaz.Hatta söylentilere bile neden olur.Yurttaş bu parayı, Türk Hava Kurumu yükselsin diye veriyor.

Gazi Paşa gülümsedi:

-Demek sorun bu...40 Paranın hesabı seni bu kadar yorup, üzdü. Tam adamını bulup, bunların başına getirmişim.Haklısın.40 Para günün birinde 40 lira,400 lira olur.Bu da giderek büyür halkın ağzında...Böyle kuruluşlara olan güveni sarsar.Biz CUMHURİYET'i kurarken,böyle 40 paralara çok gereksinimimiz oldu.Peki ne yaptın sonunda ?..

İsmet paşa bu soruyu şöyle cevapladı:

-Muhasebeciyi çağırttım.Memurları seferber ettim.Ve 40 paranın yanlışlıkla bir başka hesaba geçtiğini ortaya çıkarttık.Bundan sonra bu gibi hataları affetmeyeceğimi söyledim.Bizim ulusumuz gerçekten elindeki avucundakini verir.Hiçbir ulusun eli, Türk ulusu kadar açık değildir.Ama verdiğinin doğru dürüst yerlere harcandığını görmek ister.Türk Hava Kurumu'nun halktan toplanan paralarla, uçaklar alıp askeriyeye armağan edilmesinden duyulan sevinç büyüktür.Bu güzel havayı,40 para uğruna bozmaya kimsenin hakkı yoktur.