Hafta içi gözlemlerimde Kırşehir maçı için şehirde oluşmuş bir heyecan olmadığını dile getirmiştim. Böyle bir maçta hem teknik direktörsüz hemde golcü Çağatay Yılmaz'dan yoksun Bursaspor hanesine 3 puan yazdırdı.

Güzel mi? Elbette ki güzel.

Maç analizi ve datayları yazmak gerçekten zor. Gelinen durumda son 7 haftaya tüm maçlarını kazanmak zorunda olan bir takım hüviyetinde Bursaspor. İşin zorluğunu görmek hiç de zor değil. Kaldı ki bu maçlardan yarısı puan durumunun ilk 3 sırasında yer alan takımlar ile. Birisi de Diyarbakır deplasmanı. Önümüzdeki iki maç (Kırklareli ve Z. Kömür) tarfatarı ve camiayı diri tutma açısından önemi olan maçlar.

Dikkat ederseniz kelimeleri seçerek yazmaya çalışıyorum. Bu işierin sonunda yüzleşeceğimiz gerçekler öyle acı ki inanın kabul edilmesi çok zor. Tüm bunlara rağmen Cumartesi günü iç saha maçı şehirdeki ortak değere sahip çıkma adına önemli bir sınav olacak.

Bu gelişmer işiğinda tehlikeli gördüğüm tek şey "şehrin sessizliği". Tamam olan olacak ama buradan ayağa kalkmak için bir kıpardanma görünmüyor. Ağır hasta olarak yatan kulübümüze detaylı tedavi beklenirken ağrı kesici verilerek yaşatalılmaya çalışılıyor.

Yönetimin uğraşı ve çabalarına saygı duymala beraber, kıvılcımı yakmak konusunda önemli bir görevleri olduğunu düşünüyorum. Bu konuda gerkli birikim ve donanıma sahipler. İlk iş bu haftaki maça tüm şehrin tüm paydaşlarını, siyasetçilerini, STK temsilcilerini maça davet etmekle başlanılabilir.

Mayıs kongresine kadar somut icraatlar ile "Kurtuluş projeleri" paylaşılmalıdır.

Anlaşılacağı üzere Bursaspor şu dakika itibarı ile maç analizlerini değil kurtuluş projrlerine start vermeli.