23 Ağustos 2019 Cuma, 08:16

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ekin Kopal

Bir oyuncak bebek olabilecek kadar güzelim!

Ekin Kopal

ekinkopal@bursadabugun.com

Ben de en az sizin kadar güzelim.
Benimle göz göze gelince nereye kaçacağını bilemeyen acıyan, merak eden, benim gibi olmadığınız için şükreden bakışlarınızı çekin üstümden !
Kim söylemiş pürüzsüz lekesiz ciltlerin güzel olduğunu ? 
Kim karar verdi buna ?
Ben cildimdeki lekeleri seviyorum.
Benekleri var diye bir çiçeğe çirkin diyebilir misiniz ?
Gözlerim birbirinden farklı renkte olsa da güzelim.
Bacağımın biri olmasa da yeterliyim.
Parmaklarım eksik olsa da tamamım.
Kilolu olsam da kendimi beğeniyorum.
Size göre çok zayıf olsam da çalı çırpı dediğiniz bacaklarımı seviyorum.
Ameliyat izlerimi her gördüğümde yaşama dört elle sarılıyorum.
Kromozom sayım sizinkinden fazla ya da eksik olabilir.
Bacaklarım, kollarım olmayabilir.
Ten rengim sizinkinden açık ya da koyu olabilir.
Göremeyebilir, duyamayabilirim.
Bunların hiç biri sizi benden daha fazla insan yapmaz.

Wisconsin'de Amy Jandsrisevits isimli bir anne benim gibi farklı görünen çocuklar için aynı görünüşe sahip bebekler yapıyormuş.
Benim gibi görünen bir bebek, benim bebeğim...
O kadar mutlu oldum ki People dergisindeki haberi okuyunca.
"Ben de bir oyuncak bebek olabilecek kadar güzelim." diye düşündüm.
Farklı olmam çirkin olduğum anlamına gelmiyor.
Ben kendimi seviyorum. 
Benim gibi görünen bir bebek olması fikrini de çok sevdim, böyle bir bebeğim olursa yalnız hissettiğimde bebeğime sarılabilirim.
Benim gibi görünen bebeğim, diğer bebeklerle aynı oyunlarda eşit şartlarda oynayabilir.

Okulların açılmasına çok az kaldı, 
okula gitmekten korkuyorum.
Sınıf arkadaşlarım beni dışlamasa bile bazı anne babalar çocuklarının benimle aynı sınıfta olmalarını bile istemiyor...
Beni oyunlarına almayan, benimle konuşmayan arkadaşlarıma kızmıyorum.
Çünkü onların hatası değil.
Farklı olmanın kötü olmadığını aksine hayatımıza farklı bakış açıları getireceğini öğretseydi anne babaları arkadaşlarıma, bunları yaşamayacaktım.
Ben, tehlikeli değilim, çirkin değilim, eksik değilim, acınası değilim.
Sadece farklıyım.
Beni farklılıklarımla kabul etmek, acımadan bakmak, kalbimi delip geçmeden benimle iletişim kurmak bu kadar zor mu ?
Lütfen, önce kendinize, sonra çocuklarınıza farklı olmanın kötü bir şey olmadığını öğretin.
Herkes birbiriyle aynı görünse dünya çok sıkıcı bir yer olmaz mıydı ?
Eğer ne yaparsanız yapın farklılıklara tahammül edemiyorsanız, ağzımın yamuk olması, ameliyat izim, yüzümdeki ur sizi bu kadar rahatsız ediyorsa, bana bakamıyorsanız o zaman lütfen daha derine bakın.
Ruhum, kalbim sizinkinden farklı değil.