2026 yılına girmeye günler kala görüyorum ki zamlar ufak ufak yapılmaya başlandı. Çünkü maaşlara zam gelecek; fiyatlar ise bu zamlardan da yüksek bir seviyeye çıkacak.

Ben bunun açıkça fırsatçılık olduğunu düşünüyorum. Eminim ki benim gibi düşünen büyük bir kesim de vardır. Neden maaş zamları gelmeden önce fiyatlar önce hissettirmeden, ardından bilinçli ve isteyerek yükseltiliyor, anlamış değilim.

Türkiye'nin uzun süredir gündeminde asgari ücretin ne kadar olacağı tartışılırken, esnaf ve büyük ölçekli işletmeler zam kararlarını çoktan vermiş bile. Biz halk olarak ne yapalım? Her yıl "geçinemiyoruz" diye yakınmaktan başka çaremiz maalesef yok.

Altın aldı başını gidiyor, bankalar yükselişi öngöremediği için kredileri kademeli olarak azaltıyor. Geçen yıl da aynısı olmuştu. Yeni yıla girmeden önce nakit borçlananlar kârlı çıktı diyebilir miyiz?

Marketler bile olası fiyat artışlarını gerekçe göstererek poşet ücretlerine zam yapma peşinde.

Maksat kesinlikle poşetin kendisi değil; asıl mesele poşetin içindekiler. Bu hafta o poşetin içinde 10 ürün varken, önümüzdeki haftalarda hatta yılbaşından sonra aynı ürünlerin 7 ya da 8 adede düştüğünü göreceğiz. Bu net olmasa bile şurası kesin: poşetin içindekiler giderek azalacak.

Söylemek istediğimi anlamak istemeyen bir kesim elbette var. Onlar tuzu kuru olan tarafta; yapılan her zamdan memnun, hatta bu artışları normalleştirenler...

Komik gelmiyor mu size de? Şahsen ben yıl sonlarında yaşanan bu karmaşık artışların sebeplerine anlam veremiyorum. Evet, asgari ücrete zam geliyor ama buna bağlı olması gereken her şey adeta kontrolden çıkarak uçuşa geçiyor.

Market en basit örnek gibi görünebilir; fakat yaşam standartlarının düştüğünü eve gelirken aldığınız poşetten bile anlayabiliyoruz. Barınma ihtiyacı olan evler, aslında temel bir ihtiyaç olan ama lüks gibi sunulan arabalar, "eski püskü giyinmeyelim" diye aldığımız kıyafetten tutun da sakıza kadar... Her şeye ama her şeye kontrolsüz zam geliyor.

Üstelik sırf "zam gelecek" beklentisiyle, yıl sonu Black Friday bahanesinin arkasına saklanılarak, ihtiyaç olmasa bile insanlar alışverişe yönlendiriliyor. Bunun bir sonu yok ve bana kalırsa durdurulması da imkânsız.

Sahi...

Bir sakız ne kadar?