Son günlerde Bursa'da sık sık hissettiğimiz depremler hepimizi endişelendiriyor. Merkez üssü Balıkesir olan sarsıntılar öyle kuvvetli hissedildi ki, o an ne yapacağımızı şaşırdık. Deprem oluyor, ardından herkes telefonlara sarılıyor. İlk işimiz sevdiklerimize ulaşmak. Kimi çocuğunu arıyor, kimi annesini babasını, kimi de eşini... Ama çoğu zaman şebekeler kilitleniyor, ulaşmak mümkün olmuyor. İşte asıl korku da o zaman başlıyor.

Peki neden bu kadar endişeliyiz? Çünkü binalarımızın çoğu sağlam değil. Kentsel dönüşümü bekleyen, oturulamayacak kadar hasarlı yüzlerce evimiz, iş yerimiz, hatta okulumuz var. Depremden korkmamızın en büyük sebebi aslında bu.

Resmî verilere göre 10 Ağustos'tan bu yana, Balıkesir merkezli 9 binden fazla artçı deprem yaşanmış. Uzmanlar farklı görüşlerde: Kimi "küçük küçük kırılmalar iyiye işaret, büyük bir enerji birikmiyor" derken, kimi de "Marmara'yı bekleyen büyük depremin habercisi olabilir" diyor. Kime inanacağımızı şaşırıyoruz. Her gün korkuyla uyanıyoruz, sanki zaten yeterince derdimiz yokmuş gibi bir de bu sınavla karşı karşıyayız.

Elbette bilim insanları çalışıyor, araştırmalar yapıyor. Ama hiçbiri çıkıp da "korkmayın" diyemiyor. Çünkü bu, doğanın gerçeği. Yeryüzünün ne zaman nasıl tepki vereceğini kimse tam olarak bilemez. Yanlış bir umut vermek istemiyorlar. Tek söyledikleri şey şu: "Oturduğunuz binanın sağlamlığını araştırın. Sağlam değilse hemen taşının."

İyi de nereye taşınsın insanlar? Herkesin köyde bağı, bahçesi, villası yok ki... Kentsel dönüşümü bekleyen hasarlı binalarda yaşamaya mecbur kalan binlerce aile var. Maraş depreminde "sağlam" denen binaların bile çöktüğünü gördükten sonra kime, neye güvenelim?

Gerçek şu ki: Hepimiz korkuyoruz. Bir sonraki sarsıntıda başımızın üzerindeki binanın yıkılmayacağını kim garanti edebilir?