Konumuz, 14 yaşında hayattan koparılan bir çocuk... Vicdanları sızlatan bir karar ve buna sessiz kalamayan binlerce insan.

Ülkemizde her gün acı olaylar yaşanıyor ama Mattia Ahmet Minguzzi cinayetine sessiz kalmak mümkün değil.

14 yaşındaki Mattia, 24 Ocak'ta kaykay malzemesi almak için gittiği Kadıköy'deki bir pazar yerinde, tanımadığı kişiler tarafından saldırıya uğradı. Kameralara yansıyan görüntüler ortadaydı. Günlerce yaşam mücadelesi verdi ama ne yazık ki kurtarılamadı.

Bu olay toplumda büyük yankı uyandırdı. Duyarlı vatandaşlar aileye destek oldu, kampanyalar düzenlendi. Ama 21 Ekim'de görülen davada iki sanığın serbest bırakılması öfkeyi büyüttü.

Söylenecek çok söz var...

Bir dava düşünün; beş kez ertelenmiş, sonucu ölümle bitmiş. Aile tehditler alıyor, destek verenler umudunu yitirmemeye çalışıyor. Ancak iki kişi, "delil yetersizliği" gerekçesiyle serbest bırakılıyor.

Vicdan diyoruz ya, asıl orada takılıp kalıyoruz işte...

Bir çocuk hiç uğruna hayattan koparıldı. Eminim ki bu acı olay hepimize ders oldu. "Asla olmaz" dediklerimizi yeniden sorgulattı. 

Mattia Ahmet Minguzzi'nin annesi, "İlahi adalete güvenmekten başka çaremiz yok," diyor.

Babası Andrea Minguzzi ise iki sanığın serbest bırakılmasının "hakaret gibi" bir karar olduğunu belirterek, "Ahmet için geç, ama diğer çocuklar için mücadele edeceğiz," diye konuşuyor.

Bu sözlerde büyük bir acı kadar, insanlığa bir çağrı da var.

Onlar, kendi çocuklarını geri getiremezler. Ama "bir başka çocuk daha yanmasın" diye mücadele ediyorlar.

Gerçekler ortadayken, iki kişinin hâlâ dışarıda olması kabul edilemez. Daha kaç ailenin yüreğine ateş düşmesi gerekiyor?

Bu ülkenin en çok ihtiyaç duyduğu şey adalet değil mi?

Adalet gecikirse, vicdan asla susmaz.

Aileye yürekten sabır diliyorum. Dilerim ki bir daha hiçbir anne, hiçbir baba böylesine ağır bir acıyla sınanmasın.