Konu önemli.
Dahası bölge halkının hayali.
Ve hiç bitmeyen bir umudun konusu.
@
2009'da tüzel kişilikleri sonlanan ve kapanan beldelerle ilgili husustan söz ediyoruz. 
2004 yılında yapılan seçimde son kez kendilerine en yakın hizmet noktasının temsilcisini seçmişlerdi.
Sonralarında muhtarları seçtiler ve kullandıkları oylarla hizmeti en yakın noktadan almak yerine biraz daha uzaktan beklemeye başladılar.
Sosyolojik olarak önemli bir kayıp olarak görülmeye başlandı.
Aradan geçen zamanda hizmet almada çok büyük fark olmasa bile gerek bir belediye başkanını belirlemede oylarının değerinin düşmesi gerekse eskiye oranla belediye başkanlarına ulaşmada yaşadıkları zorluklar olumsuzluklar olarak kalplerine işledi. (Bağlandıkları ilçe belediyesinin hizmet alanı çok geniş olduğu için kapanan belde halkıyla irtibat kurması kolay değil)
Belediyeleri kapanan bölgelerle ilgili daha birçok olumsuz tablo ortaya konabilir elbette.
Bununla birlikte olumlu yönlerden de söz etmek mümkün. 
Ancak bu tür konular, salt hizmet odaklı değildir. 
Duygusaldır.
Sosyolojik boyutu hayli yüksektir. 
Örneğin İnegöl'ün il olmaya ihtiyacı yok hizmet açısından. 
Zaten bir vilayet gibi. 
Ama il olması ilçede ciddi bir moral verir halka. 
Bir sinerji yaratır.
@
Kapanan beldelerle ilgili iki üç örnek verebiliriz.
Örneğin Görükle.
Gerek nüfus yapısı gerekse coğrafi durumu ilçe olmaya uygun. 
Örneğin Çalı.
Görükle ile aynı durumda olmasa bile ilçe yapılabilir durumda.
Nilüfer'in İzmir Yolu'nu baz alarak ikiye ayrılması halinde yeni ilçeler ortaya çıkabilir. 
Görükle'nin de batı tarafında ayrılmasıyla Karacabey sınırına kadar yeni bir ilçe. 
Zaten bunun çalışmaları hep gümdemdeydi.
Osmangazi'de Hürriyet bölgesi bir ilçe yapılabilir. 
Yalova Yolu tarafında ise Demirtaş.
Zira Demirtaş da köklü bir geçmişe sahip.
Şimdilerde sanayi bölgesi ve yeni yerleşim alanlarıyla Osmangazi'nin parlayan yıldızı.
Hal böyle iken Demirtaş halkında bu beklenti dışa vurmuş durumda.
Saadet Partililer, geçtiğimiz bir iki yıl öncesinde Demirtaş'ta bir imza kampanyası başlatmışlardı. 
Ve Demirtaş'ın ilçe olması yönünde halkın beklentilerine tercüman olmuşlardı.
İmzaları da ilgili mercilere göndermişlerdi. 
Bir sonuç çıkmadı ama konu sosyal medyada yeniden gündeme getirildi Saadet Partililer tarafından. 
Akabinde de yeniden heyecanlandı Demirtaşlılar. 
@
Sonuç olarak Bursa'da işlevini yitirmiş ve adeta ayakta kalmakta zorlanan belediyelerin kapanması belki normal karşılanabilirdi.
Ama sözünü ettiğimiz belediyelerin ve daha birçoğunun kapanması halen kabul edilmiş değil. 
O dönemin yöneticileri eğer biraz daha duyarlı olsalar ve konunun önemini özümsemiş olsalardı kapanma yerine ilçeye dönüşüm sağlanabilirdi.
Aslında yeniden bir ilçe dönüşümü mümkün elbette.
Fakat kent yöneticilerinin durumu Ankara'da iyi anlatmaları gerekir. 
Göstermelik değil samimi olarak çalışmaları gerekir.
Buradan hareketle Görükle, Demirtaş ve Çalı gibi bölgelerde ilçe beklentisi gerçekleşir mi, bilinmez.
Ama bu haklı beklentinin de biteceğini sanmıyoruz.