Bursada Bugün Bursa haber bursa haberi bursa haberleri Bursa

03 Aralık 2020 Perşembe, 08:41

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ece Sarı

Ayıptır ayıp

Ece Sarı

iletisim@bursadabugun.com

Neden çocukları konuşmuyoruz? Bu hafta kafayı tamamen buna takmış durumdayım. Hayvanları, kadınları, işçileri, patronları, ekonomiyi, sağlık çalışanlarını, emekliyi, öğretmenleri konuşuyoruz. Konuşmalıyız da, çok daha fazla konuşmalıyız. Ancak farkında mısınız çocuklardan hiç bahsetmiyoruz. Hiç kimse, ne iktidar, ne muhalefet... Birileri de çocuk hakları, çocuk güvenliği, çocuk için konuşmuyor.
Virüsten önce de bu konu yoktu, virüsten sonra çocuklar sadece EBA haberlerinde ve kreşler kapanınca konu oluyor. 

Çocuk işçiler, eğitim alamayan çocuklar, internet ve bilgisayar olmadığı için  EBA'dan yararlanamayanlar, bundan daha önemlisi okul olmadığı için çalışmak zorunda kalan, evde şiddet gören, en azından okul saatleri içinde şiddetten kurtulan çocukların virüs sebebiyle daha çok eve dolayısıyla şiddete maruz kalmasından, ebeveynlerinden fiziksel, ruhsal, cinsel şiddet gören, istismar edilen, işkence uygulanan çocuklardan bahsetmiyoruz. 

İnanın artık asabım bozuluyor. Çocukların bu kadar temsil edilmemesi de bir çeşit istismardır. Kendilerini temsil edecek gücü ve kaynağı olmadığı için, biz yetişkinler gibi değil de  kendilerini temsil edecek kaynaklara ulaşmak konusunda tecrübesiz oldukları için onlara söz hakkı tanımamak istismardır. Allah aşkına bana son yıllarda çocuklar için ne yapıldı biri bana anlatsın, bilgi versin. Çocuğa yatırım geleceğe yatırımdır. Bunca ekonomik ve gündelik yaşam sıkıntıları ve gündem buhranı içinde, medya içeriklerinin saçmalığına maruz kalarak, ebeveynleri parasızlıkla, açlıkla uğraşırken, anneleri de evde şiddet görüyorken, babaları işsiz kalma korkusu yaşarken veya işsizlikle boğuşurken her şeyi ama her şeyi kapı arkasından izleyen bu çocuklar nasıl iyi olacak? Daha milyonlarca şey yazabilirim, milyonlarca örnek, milyonlarca vaka, milyonlarca etki, milyonlarca travma... Artık kalbim dayanmıyor. Biz çocuklarımıza ne yapıyoruz? 

Yani virüsle, bozulan ekonomiyle, gergin siyasal ortamla, tehlikelerle, afetlerle bir tek biz yetişkinler mi uğraşıyoruz? Geleceğimiz, geleceğini ellerinden aldığımız çocuklarımız için ne yapıyoruz? Koca koca şirketler, koca koca zenginler vergilerinde, zartta zurtta civcivlik yaparken biz gidip tezgahta üç beş kuruş satıp da karnını doyuracak çocuğun peşine zabıta mı takıyoruz? Hiç üzülmüyor muyuz? Gerçekten adalet böyle bir şey mi?

Özellikle iktidar olmak üzere, muhalefetiyle vatandaşıyla, derneklerle, partilerle, kurum kuruluşlarıyla herkes bu konuda yükümlüdür.

Çocuk hakları diye bir kelime duymuyorsak, okumuyorsak ekranlarda ayıptır ayıp! Böyle gelişmede olmaz, böyle gelecek de ışık tutmaz. Memlekette bir çocuk bile aç uyuyorsa orada gerçekten bir şeyler çok acayip ters gidiyordur!