Geçtiğimiz günlerde Merkez Bankası yılın son Enflasyon Raporu'nu yayımladı. Bu rapor döneminde beklendiği üzere Merkez Bankası enflasyon tahminlerini yukarı yönlü güncelledi. Daha önceden %38 olan 2024 yıl sonu enflasyon beklentisi %44'e revize edilirken 2025 yıl sonu tahmini ise %14'ten %21'e yükseltildi. Dahası ve belki de en önemlisi 2026 yılında beklenen tek haneli enflasyon ise bir sonraki yıla sarkmış görünüyor.

Açıkçası en başında Merkez Bankası'nın bu yıl sonu için yapmış olduğu enflasyon tahminlerinin iddialı olduğu ve daha gerçekçi tahminler yapılmasın gerektiği konusunda öneriler vardı. Ancak banka yönetimi bu konuda oldukça iddialı davrandı ve iddiası olmayan bir merkez bankasının "oksimoron" olacağı şeklinde açıklamalar yapılmıştı. Oysa fiyatlama davranışlarındaki gelişmeler enflasyon hedeflerini yakalamanın zor olacağına işaret ediyordu.

Bugün geldiğimiz noktada Merkez Bankası piyasadaki beklentilerle paralel bir tahmin yayımladı ve beklentiler ile gerçekleşmeler arasındaki fark kapanmış oldu.

Enflasyon tahminlerindeki yukarı yönlü güncellemenin hemen ardından gözler faiz kararına çevrildi. Çünkü Merkez Bankası'nın enflasyon beklentilerini yükseltmiş olması ile faiz indirimi bekleyenler arasında bir de beklenti farkı oluştu. Zira eğer enflasyon beklenen hızda gerilemezse faiz indirimi yapılıp yapılmayacağı sorulmaya başlandı.

Bana göre Merkez Bankası'nın önünde teknik olarak faiz indirimi için yeterli alan var. ancak algısal tarafta halen iletişimin güçlendirilmesi gerekiyor. Bunun da en önemli yolu PPK metinleri. Benim öngörüme göre bu haftaki PPK toplantısında Merkez Bankası, Aralık ayı PPK'sı için bir faiz indirimi sinyali verebilir.

Bu olası faiz indiriminin ise çok yüksek oranlı olmasını beklemiyorum. Merkez Bankası, sinyal etkisi yaratacak şekilde 50 ya da 100 baz puanlık bir faiz indirimi ile döngüyü başlatabilir. Ayrıca faiz indiriminin gelmesi sıkılaşmadan vazgeçileceği anlamında da gelmez. Yani bir yandan faiz indirimleri devam ederken diğer yandan sıkılaşma diğer para politikası araçları ile sürdürülebilir.

Reel sektörün içinde olduğu duruma bakarak işlerin giderek daha zor bir hal aldığını unutmamak gerekiyor. Bu şirketlere sıkılaşma bittikten sonra üretim, ihracat ve istihdam konusunda ihtiyacımız olacak.