Kapalı kitabı okuyabilmek mümkün

Bu teknolojinin ilk pratik kullanım alanı, sayfaları açılamayacak hatta dokunulamayacak kadar eski olan antik kitapların okunabilmesi. Dolayısıyla müzelerden bu teknolojiye talep var. Geliştirilen ilk prototip kitabın ilk dokuz yaprağındaki yazıları başarılı bir şekilde algılıyor. Ancak sistem  sonraki yapraklarda, gürültü oranı çok fazlalaştığı için başarılı olamıyor.

Geliştirilen teknoloji birden fazla tekniği içinde barındırıyor: Öncelikle kağıtların içinden geçebilecek bir ışıma gerekiyor. Katı cisimlerin içinin anlaşılması, özellikle insan vücudu üzerindeki uygulamalar olark bildiğimiz  röntgen ışınları (X ışınları), MRI (manyetik rezonans imgeleme) veya metal dedektörleri gibi teknolojilerle mümkün. Kitap okuma sistemi ise çok daha ince bir işçiliğe denk geliyor: Terahertz ışıma, elektromanyetik spektrumda kızılötesi ile mikrodalga arasındaki banttaki bir ışıma.  Bu ışımanın frekans aralığı 0.1-10 THz. Farklı kimyasal maddeler bu ışımayı farklı oranlarda emdikleri için mürekkep ile boş sayfa arasındaki fark ayırt edilebiliyor.

İkincil olarak farklı yaprakları birbirinden ayırt edebilmek için yüksek bir zaman çözünürlüğü gerekiyor. Terahertz ışıma, öylesine kısa aralıklarla salınabiliyor ki, katettiği mesafe salındığı zaman ile geri döndüğü zaman arasındaki farktan anlaşılabiliyor. Sistem, sayfalar arasında, 20 mikrometre derinliğinde ufak hava boşlukları olduğu gerçeğinden hareket ediyor.