Ekonomi Köşesi'nden merhaba...

Yeni bir sayfa açılıyor...

İhracatçı için kurumlar vergisi yüzde 14, imalatçı ihracatçı için yüzde 9.

Mesaj net:

Sadece satmak yetmez, aynı zamanda üret!

Baktığımızda bugün ihracatçı da sanayici de ciddi bir sıkışmışlık yaşıyor.

Bir tarafta döviz kuru baskısı...

Sipariş var ama fiyat tutturmak zor.

Maliyetle boğuşan sanayici...

Enerji maliyetleri pahalı...

Finansmana erişim deseniz, faizlerin durumu da ortada...

Krediye erişmek zor, hadi ulaştınız diyelim maliyet ağır...

İşçilik maliyetleri artmış, marjlar daralmış...

Üretim yapmak isteyenin önünde ciddi bir finansman krizi var.

Bir üretici için en kritik konular; öngörülebilirlik, maliyet ve finansman...

Sanayici eğer yarını göremezse, döviz kurunun nereye gideceğini kestiremezse ve krediye erişemezse temkinli davranır.

İhracatçı da sipariş alıyor, fakat kârlılık eriyor.

Böyle bir durumda vergi avantajı nefes aldırır, fakat koşmayı başlatır mı?

Üreten kazanmalı deniyor, fakat üretmenin de maliyeti ortada.

Eğer yüzde 9'luk oranın yanına döviz kuru politikasında denge, finansmana erişimde rahatlama ve üretim maliyetlerinde düşüş olursa, elbette oyun değişir.

Ekonomide güven, en büyük teşvik...

Sanayici geleceğe daha güvenle bakarsa, daha büyük yatırımlar da gelir.

Velhasıl...

Bazen ekonomi küçük adımlarla büyük mesajlar verir.

Yüzde 9... Büyük ölçekli üretici için ciddi avantaj.

Peki bu durum yeni üretici yaratır mı?

Ekonomide güven varsa yatırım gelir.

Aksi takdirde en cazip oran bile yetmez.

Üretmek önemli...

Üreterek büyümek istiyoruz...

Ama üretmek hala zor...

Bakalım imalatçı ihracatçı bu çağrıya ne kadar kulak verecek.

Ne dersiniz?