Ekonomi Köşesi'nden merhaba...

Bugünkü gündemimiz her ayın başı aynı rutin: Enflasyon...

TÜİK tarafından veriler açıklanır ve ekranlara rakamlar yansır.

Sonra ne mi olur?

"Peki ben bu rakamları neden hissetmiyorum?"

Aynı soru tekrarlar...

Cebe girmeden eriyen maaşa mı yoksa bir türlü evdeki hesabın çarşıya uymamasına mı?

Ocak 2026 verileri geldi.

TÜİK'e göre tüketici enflasyonu, yıllık yüzde 30,65 ve aylık yüzde 4,84 arttı.

Gelin rakamları biraz daha yakından okuyalım.

Enflasyon dediğimiz şey nedir?

Elbette sadece rakamdan oluşan tablodan ibaret değil.

Örneğin;

Gıda ve alkolsüz içeceklerde yıllık artış yüzde 31,69.

Aylık artış yüzde 6,59.

Dolayısıyla mutfakta bir ayda yaşanan zam, neredeyse TÜFE'nin kendisi kadar.

Pazara markete gidip alışveriş yapan zaten biliyor.

Meyve, sebze, bakliyat, et...

İşin bir de konut tarafı var.

Ardından kira, su, doğalgaz, elektrik...

Anlayacağınız evde oturmak da pahalı.

Artış, yıllık yüzde 45,36 ve aylık yüzde 4,43.

Yani oturulan konut da enflasyon yazıyor.

Ve ulaştırma...

Yıllık artış yüzde 29,39, aylık artış yüzde 5,29.

Yani işe, okula, gezmeye gitmek de pahalı... Gitmemek de...

Gelelim üretici fiyatlarına...

Üretici tarafı ne yaşıyor?

Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE), yıllık yüzde 27,17 ve aylık yüzde 2,67 arttı.

Sanayici, üretici, esnaf yüksek maliyetlerle çalışmaya devam ediyor.

Enerji, ara malları, dayanıklı ve dayanıksız tüketim malları, sermaye malları, su temini ucuzlamış değil.

Öte yandan da...

Hani sık sık duyduğumuz çekirdek enflasyon hangi mesajı veriyor?

Tablo orada da farklı değil.

Aylık artış yüzde 4,55 ve yıllık artış yüzde 30'a yaklaşmış...

Velhasıl...

Sorun sadece meyve yada sebze değil.

Fiyat artışı genele yayılmış durumda.

Enflasyon hâlâ yaşamın tam ortasında.

Kısacası sabit gelirlisinden dar gelirlisine, sanayicisinden esnafa tüm kesimi sıkıştırıyor.