Yeni bir 'kültür-sanat' yazım ile daha sizlerleyim...

Öncelikle iyi haftalar herkese...

Her yazımda belirttiğim gibi Bursa, Osmanlı Devleti'nin ilk başkenti olması sebebi ile bir şehirden çok daha fazlası...

Tarihi yapılarda ecdadın izini iliklerimize kadar hissederken, padişahların, dervişlerin ve islam alimlerinin türbeleri ile de maneviyatımız daha da artıyor. Elimizdeki değerlere daha sıkı bağlanıp, hayata farklı bir bakış açısıyla bakabiliyoruz.

İtiraf etmeliyim, naçizane Emir Sultan, Yeşil Cami ve beraberinde Ulu Cami gibi maneviyatın yüksek olduğu yerlerde vakit geçirmek yorulan kalbime ve ruhuma çok iyi geliyor. Eminim aynı duygulardayız.

Yine yazımda sizlere iyi geleceğini düşündüğüm, Bursa'nın tarih kokan köylerinden birine götürmek istiyorum.

UNESCO Dünya Miras Listesi'nde yer alan, geçmişte çekilen televizyon dizileriyle de hafızalarımıza kazınan, Osmanlı döneminden günümüze uzanan yedi asırlık tarihi dokusu; birbirine yaslanmış ahşap, kerpiç ve moloz taştan yapılan beyaz, sarı, mavi, mor ve kiremit rengi 3 katlı geleneksel evleri... Ve karşınızda Cumalıkızık Köyü...

Bursa'nın Yıldırım ilçesine bağlı tarihi Cumalıkızık köyünde evlerin özelliklerinden biraz daha bahsedecek olursak üst katlarda cumba ve kafesli pencereler yer alıyor. Giriş kapılarında ise dövme demirden el yapımı tokmaklar bulunuyor. Kimileri restore edilerek kahvaltı mekanlarına dönüşse de kimileri de zamana meydan okumaya devam ediyor.

Köyün hemen girişinde ise evlerin önüne kurulan stantlarda öncelikle kadınlarımızın sımsıcak diyaloğu karşılıyor sizleri. Renk renk dizilmiş kavanozlarda birbirinden lezzetli taze meyve reçelleri albenisi ile adeta göz kamaştırıyor.
Hemen belirtelim, Cumalıkızık'ın özellikle ahududu ve böğürtlen reçellerinin çok meşhur olduğunu duyduk. Deneyimlemek de fayda var.

Ayrıca stantta yer alan diğer sebzeli erişteler, kuskus, tarhana, salça, turşu ve kurutulmuş yufkaların rulo halinde kesilerek poşetlere konulmuş (sironlar). Ve Cumalıkızık'ı simgeleyen hediyelik eşyalar...

Tüm ürünlerde emeği olan kadınlarımızın eline, emeğine ve yüreğine sağlık. İyi ki varsınız...

Meyveli Osmanlı macunu da köyün girişinde ziyaretçileri karşılayan en dikkat çeken geleneklerinden biri...
Bölgenin bir diğer özelliklerinden biri ise taş sokaklarında yol boyunca karların erimesiyle oluşan ve Uludağ'dan gelen suların akması.

Taş sokakları keyifle gezerken karşınıza çıkan dünyaca ünlü 'Cin Aralığı' isimli sokak ise köyün en merak edilen sokaklarından biri...

İki evin arasında küçücük bir genişliğe sahip sokağın genişliği 60-70 santimetre civarında ölçülürken, bu özelliğiyle sadece Türkiye'nin değil, dünyanın da en dar sokaklarından biri olarak biliniyor.

Tabiki herkes gibi iki kişinin bile aynı anda geçemeyeceği o dar sokaktan geçmeyi denedim. Adından mı ürktüm, darlığından mı bilemiyorum ama korkarak da olsa geçmeyi başardım.

Sosyal medyada da büyük ilgi gören sokağın darlığı kadar tarihi ve efsanesini sizler kadar ben de çok merak ettim. Rivayete göre; Kurtuluş Savaşı yıllarında köy, Yunan askerlerinin baskınına uğrar. Köylüler camide toplanır ve askerlerin camiyi ateşe vermeyi planladığı sırada caminin yanındaki bu dar geçitten tek tek geçerek kaçmayı başarır.Yunan askerleri ise aralığı görünce böylesine dar bir yerden insanların geçebileceğine inanamaz ve imkânsız olduğunu düşünür ve bu durumu "buradan insan geçemez, cinlerin işi olmalı" diyerek yorumlar. Böylece bu sokak, 'Cin Aralığı' adını alır.

Böylece öğrenmiş oluyoruz ki, daracık sokak yaşama tutunmaya vesile olabilir. Kim bilir belki 700 yıl önce insanlar canını kurtarmak için sessiz sedasız bu sokaktan geçerek hayatta kalmayı başardı.

Cumalıkızık'a yolunuz düşerse mutlaka bu küçük sokağa uğrayın ve o dönemde yaşanmış olan duyguları, umuda yolculuğu ve pes etmeme hikayesini aklınızda bir canlandırın...

Çünkü hikayeler hatırlandıkça yaşamaya ve kalbimizde iz bırakmaya devam eder.

Etkilendiğim ve aklımda kaldığı kadarıyla Cumalıkızık'ı size yazıyla da olsa yaşatmak istedim.

Yeniden görüşmek üzere sevgiyle kalın...