Sürgün sanatçılara 'Diyarbakır' umudu

Şivan Perwer'in 38 yıl sonra Türkiye'ye gelmesi ve ardından Başbakan Erdoğan'ın "Biri türkü söyledi diye bu ülke bölünmez" sözleri sürgündeki sanatçılara umut verdi. AKŞAM, bir şarkı ya da bir şiir yüzünden vatandaşlıktan çıkarılan ve gurbette yaşamak zorunda bırakılan Ali Haydar Bender, nam-ı diğer Ozan Emekçi, Nizamettin Ariç ve Ozan Serdar'a ulaştı. Ünlü müzisyenlerin kamuoyuna vermek istediği ortak mesaj ise şu: Diyabakır bizi umutlandırdı. Vatanımızı özledik. Artık dönmek istiyoruz.

DUYUNCA ŞOK OLDUK

Kürtçe ve Zazaca şarkılar seslendiriyordum. 1980'de pek çok sanatçı gibi yurtdışına çıktım. Yeri dönüşler için Anayasal bir düzenleme gerekiyor. Genel affın gündeme gelmesini diliyorum. 34 yıldır Türkiye'ye hasretim. Şivan'ın Türkiye'ye gideceğini öğrendiğimde şok oldum. Akan kanın durmasını herkes gibi ben de canı gönülden istiyor ve diliyorum. Şivan'la Almanya'ya döndüğünde oturup konuşmak isterim.   

KÜRTÇE ŞARKI SÖYLEDİM 15 YILLA YARGILANDIM

1979'da Ağrı'nın Kurtuluş Günü'nde düzenlenen gecede iki saat Türkçe türkü okudum. Davetlilerin ısrarı üzerine, bugün Türkiye'de birçok ismin özgürce okuduğu 'Ehmedê Roni' adlı Kürtçe türküyü okuduğum için tutuklandım. 142. Maddeden  5 ila 15 yıl ağır hapis istemiyle yargılandım. Darbeden sonra da ülkemi terk etmek zorunda kaldım. O gün bugündür sürgündeyim. Türkiye'den ayrıldıktan sonra annemi, babamı kaybettim. Onlar, diğer dünyaya göçerken vedalaşamadım bile. Mezarlarını ziyaret etmeyi çok arzuluyorum.

BARIŞ SÜRECİNİ DESTEKLİYORUZ

Diyarbakır'da yaşanan     gelişmeler beni umutlandırmadı dersem yalan olur.  Barış sürecini hepimiz destekliyoruz. Üç defa Türkiye'ye özel izinle girmeme izin verildi. Neden bu kalıcı hale getirilmiyor. Suçlu olduysam niçin Türkiye'ye girdim, çıktım. Yarın istesem Türkiye gelemem. Ben o imkânı elde etmek istiyorum, tıpkı Şivan Perwer gibi."

25 YAŞINDA KAÇTIM

Türkü söylediğim için ağır bir yaptırıma uğradım. Türkiye'den ayrıldığımda 25 yaşındaydım. Şimdi 58 yaşındayım. Ben çocukluğumu, gençliğimi doğduğum topraklarda görmek istiyorum. Arkadaşlarımı görmek istiyorum. 2012'de ağabeyimi kaybettim; cenazesine gidemedim. Annemi 20 yıl önce kaybettim; cenazesine gidemedim. Bunun ne demek olduğunu anlatmak öyle zor ki.