Herkes yaren leyleği konuşurken o köy meydanında ortaya çıktı: Bursa'da ezber bozan 10 yıllık dostluk!

Bursa'nın doğa harikası sulak alanları ve göç rotaları üzerinde bulunması, her yıl birbirinden etkileyici hayvan-insan dostluklarına zemin hazırlıyor. Türkiye'nin ve dünyanın yakından tanıdığı Eskikarağaç Mahallesi'ndeki Yaren leylek ve Adem Yılmaz birlikteliğine, gölün tam karşı kıyısından muazzam bir kardeş hikaye eşlik ediyor. Nilüfer ilçesinin Fadıllı Mahallesi'nde tam bir on yıldır süregelen bu gizli dostluk, kalıpları yıkan farklı bir mekan kurgusuyla görenleri hayrete düşürüyor. Uluabat Gölü'nün huzurlu sularında süzülen simgeleşmiş hikayenin aksine, bu leylek dostunu dalgaların arasında değil, köyün tam merkezinde, kahvehanedeki masaların arasında ziyaret ediyor.

Aynı Kaderi Paylaşan İki Balıkçının Şaşırtıcı Benzerliği

Hikayeyi çok daha sıra dışı kılan detayların başında, iki farklı kıyıdaki kahramanların neredeyse birebir aynı hayatı yaşaması geliyor. Kentin bu yakasındaki dostluğun mimarı da tıpkı diğer kıyıdaki gibi balıkçılıkla geçinen ve soyadı tesadüfen Yılmaz olan Ahmet Yılmaz. İki balıkçı arasında hiçbir akrabalık bağı bulunmazken, birbirlerini yalnızca dijital dünya üzerinden takip ediyorlar. Ancak onları ayıran en büyük fark buluşma noktaları oluyor. Göldeki kayık ritüelinin yerini Fadıllı'da köy meydanı ve esnaf tezgahları alıyor. Kanatlı misafir köye indiğinde gözleri ilk olarak Ahmet Yılmaz'ı ya da mahallenin bir diğer sevilen ismi Yusuf Başaran'ı arıyor. Eğer meydanda bu iki ismi göremezse, kahvehanenin sandalyeleri arasında adeta bir insan gibi yürüyerek dostlarının izini sürüyor.

Elektrik Direğinden Kahvehane Masasına Uzanan On Yıllık Bağ

Yarım asırlık balıkçılık tecrübesine sahip Ahmet Yılmaz ile sadık dostunun hikayesi, on yıl önce bir elektrik direğinin tepesinde kesişti. Metrelerce yükseklikten kendisini izleyen kuşu fark eden Yılmaz, çevredekilerin de yönlendirmesiyle ona doğru seslendi. O an gökyüzünden süzülerek balık tezgahının yanına inen canlı, ikram edilen ilk lokmayla birlikte hayat boyu sürecek bir bağın temelini attı. İlk zamanlar büyük balıkları yutmakta zorlandığı için yiyecekleri küçük parçalara ayırarak veren Yılmaz, her mart ayında köye geri dönen dostunu aynı coşkuyla karşılıyor. Kuşun özellikle Yusuf Başaran'ın ses tonunu dahi ayırt edebildiğini söyleyen mahalle sakinleri, meydanda kimseyi bulamadığında sergilediği arayış halinin adeta konuşmaya çalışan bir insanı andırdığını belirtiyor.

Sadık Misafir İçin Bayramda Bile Göle Açılan Balıkçı

Fadıllı Mahallesi'nin coğrafi olarak göl kıyısına Eskikarağaç kadar yakın olmaması, leyleğin Ahmet Yılmaz'ın teknesine misafir olmasını zorlaştırıyor. Bu mesafeyi kanatlarıyla aşarak doğrudan köy kahvesine gelen dostunu bir gün bile eli boş göndermeyen Yılmaz, tezgahtaki satışlar bitse dahi onun payını her zaman ayrı tutuyor. Hatta öyle ki, av yasağının ya da resmi tatillerin olduğu Kurban Bayramı gibi özel günlerde bile kanatlı dostunun aç kalmaması adına özel olarak Uluabat Gölü'ne açılıp taze sazan yakalıyor.

Yuva Telaşına Ortak Olan Mahalle Dayanışması

İlkbaharın gelişiyle birlikte göçten dönen leylek, bu yıl da rotasını şaşırmayarak doğrudan Fadıllı meydanına iniş yaptı. Şimdilerde üreme ve yuva kurma telaşı içinde olan kuşa, mahalleli de destek oluyor. Ahmet Yılmaz'ın yokluğunda besleme görevini devralan Yusuf Başaran, meydandaki direğin dibine sürekli olarak çalı çırpı bırakıyor. Karnını taze balıklarla doyuran leylek, yuvasına dönmeden önce bu çırpıları gagasına alarak evinin inşaatına götürüyor. Bölgede yaklaşık kırk adet leylek yuvası ve yüzlerce göçmen kuş bulunmasına rağmen, içlerinden yalnızca bir tanesinin insanlarla bu denli evcil ve sevgi dolu bir iletişim kurması, doğanın insanlığa sunduğu en saf armağanlardan biri olarak kabul ediliyor.