EL YAPIMI PROTEZLE ONLARCA KİŞİYE UMUT OLDU

Mustafakemalpaşa İlçesi'ne bağlı Demireli Köyü'nde yaşayan Ali Atalay, 1944 yılında babasının başladığı ve daha sonra kendisinin devam ettirdiği el yapımı protez mesleği yüzünden o yıllarda Türkiye'nin en çok aranan insanı durumuna geldi. Savaş gazilerini hünerli elleriyle yaptığı kol ve bacaklar sayesinde yüzünü güldüren Ali Atalay, teknolojiyle birlikte yok olan bu mesleğin son temsilcisi olarak kaldı. İlerleyen yaşına rağmen halen atölyesinde takmak kol ve bacak yapmaya çalışan Atalay, makinelerde üretilen plastik protezlerin ömrünün çok kısa olduğunu ancak kendisinin ağaçtan oyduğu protezlerin öbürlük olduğunu söyledi.

GAZİLERİN GÖZDESİYDİ

Babasıyla birlikte ürettikleri ürettikleri protezleri savaş gazilerine sattıkları ve çoğu zaman gelen siparişlere yetişemediklerini anlatan Ali Atalay, "Bu mesleğe babam, İstanbul'da Divan Yolu'ndaki bir atölyede başlamış. Almanya'dan gelen ustadan bu işi öğrenen babam ve dayım daha sonra ayrı ayrı bu mesleği yapmışlar. Babamın kendi elleriyle büyük bir emekle yaptığı protezleri sahiplerine verirken, o insanların yüzlerindeki mutluluk, benim bu mesleği devam ettirmeme sebep oldu" dedi.

TEK İSTEĞİ MESLEĞİNİN DEVAM ETMESİ

Çocuklarının ve torunlarının bu mesleği yapmamaları nedeniyle çok üzüldüğünü ifade eden Ali Atalay, gençliğinde yılda 25 adet protez yapabildiğini ancak son yıllarda 2 yada 3 adet tamamlayabildiğini ifade etti. Atalay, "Plastik olarak fabrikalarda üretimlerin başlamasından sonra el yapımına rağbet neredeyse kalmadı. Ama gene de el yapımı protez tercih edenler var. Ben mesleğimi çocuklarıma ve torunlarıma aktarmayı ve onların insanları mutlu etmeye devam etmelerini sağlamayı çok isterdim. Ama olmadı bu meslek benimle birlikte mezara gidecek." diye konuştu.