Bursa'da film gibi hikâyeler! (ÖZEL HABER)

GÜLNAME PAÇA / BURSADA BUGÜN

Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin sosyal sorumluluk projeleri arasında yer alan Ürünlü Erkek Barınma Evi, soğuk havaların gelmesiyle birlikte evsizlere sıcak bir yuva sunuyor.

Sadece Bursa'dan değil Türkiye'nin dört bir yanından gelen evsizleri kabul eden barınma evi, 310 kişilik kapasitesiyle hizmet veriyor.

Barınma evine gelen ve ihtiyacı olan vatandaşa iç çamaşırı, banyo ve el havlusu, ayakkabı, kazak, mont, pantolon, bere, çorap, sabah, öğle ve akşam yemeği, her öğün arası ücretsiz çay veriliyor. Üstelik 24 saat banyo ve sıcak su imkânı da bulunuyor.

Aralarında birçok farklı meslekten kişilerin yer aldığı evsizlerin hayat hikâyesi ise oldukça şaşırtıyor.

"EŞİM BENİ TERK ETTİ"

Ürünlü Barınma Evi'nde kalan ve ressam olan Halil Özyanık, "Ben İzmir Konak nüfusuna kayıtlıyım. Doğma, büyüme İstanbulluyum. Ortalama 6 senedir barınma evlerinde kalıyorum. Hayat şartları beni buraya itti. Normalde ressamım ama sanatımı yasaklar yüzünden icra edemiyorum. Ailem var ama görüşmüyorum. Bir oğlum var ve cezaevinde. En büyük kızım evli. Eşim ve kızım cezaevinde olan oğlum yüzünden beni terk etti. Böyle ortada kaldım. İş yapamıyorum. Zabıtalar rahat vermiyor. 7 senedir Bursa'dayım ve bu barınma evinin imkânları çok güzel. Her şeyimiz var" dedi.

"ŞEHİT ÇOCUĞUYUM VE YETİMHANEDE BÜYÜDÜM"

Ürünlü Barınma Evi'nde kalan Hüseyin Karakuş, "Ben aslında Vanlıyım. Babam şehit oldu ve ben yetimhanede büyüdüm. Bu sene daha yeni geldim barınma evine. İş başvurusu yapmak istedim, memur olmak için ama ev adresim yok. Kimlik çıkarıp işe girmek için geldim. Babam 1997 senesinde vefat etti. Annem ise 2002 senesinde. Durum böyle olunca biz de yurda verildik. Kardeşlerimle hepimizi ayrı ayrı yurtlara verdiler. 18 yaşına gelince yurttan attılar bizi. Askere gidip geldim. Sonra sokaklara düştüm. Diğer kardeşlerimle görüşmüyorum. Çünkü düşünce görüşlerimiz çok farklı. Babamın mezarı da kendi memleketinde değil" şeklinde konuştu.

"EŞİM İKİNCİ EVLİLİĞİ SIRASINDA İNTİHAR ETTİ"

Kadir Ölmez, "Bursa'ya en son 5 sene önce gelmiştim. Bir de bu sene geldim. Normalde İstanbul'da kalıyorum. Aile durumlarımız bir şekilde kötüye gitti. Dağıldık. Hep böyle barınma evlerinde değil, genelde dışarıda kalıyoruz. Bu barınma evinde kalanların yaşadıkları ve kaderimiz aynı bence. 2002 senesinde eşimden ayrıldım ben. Sonra o ikinci evliliğini yaptı ve o evliliği sırasında intihar etti. 2 tane çocuğum var. Devletin koruması altındalar ve Denizli'de üniversite okuyorlar. Görüşmüyoruz çünkü benimle görüşmek istemiyorlar. Soğukta çok insan ölüyordu önceden. Bursa'da belediye başkanımızdan Allah razı olsun. Barınma evinin imkanları çok güzel" ifadelerine yer verdi.

Ürünlü Barınma Evi'nin en yaşlı üyesi olan 92 yaşındaki Arif Bazan ise, "Ben 4 senedir geliyorum buraya. İnsanlar buradaki rahatlığı babasının evinde bulamazlar. Çok rahat bir yer. Benim eşim vefat etti. Ardından oğlum da öldü. Şu an ben bu dünyada tekim. Tek başıma kaldım. Sokaktayım o yüzden" dedi.

"BOYNUMU BÜKÜP TAMAM DEDİM"

Ürünlü Barınma Evi'nin en genç üyesi olan 42 yaşındaki Engin Çolak, "Açıldığı günden beri buradayım. Yani yaklaşık 10 senedir. Burada bir görevim var. Temizlik görevlisiyim. Koğuşlarımızın temizliği ile ilgileniyorum. Ben askerdeyken babam vefat etti. Daha sonra 2009 senesinde annemi de kaybettim. Kardeşlerim istemedi beni. Tabii haklılar sonuçta eşleri elkızı. İstemeyebilirler. Boynumu büküp tamam dedim. Daha sonra ben de evlendim ama ayrıldım. 1 tane kızım var. Hiç görmedim. Şu an Aydın Nazilli'de olduğunu biliyorum sadece. Buradan çıkınca onu görmeye gideceğim" şeklinde konuştu.