Burçin Terzioğlu: ''Her şeyin bir son kullanma tarihi var''

Gençlikte neyi mutlaka yapmış olmak gerek?
Beyin, beden daha taze ve verileceklere açken, kök salmadan, özgürlük sadece bizim hizmetimizdeyken daha çok insan tanımak, daha çok yer görmek, daha çok bilgi depolamak lazım. Ama gerçekten bir şeyi çok yapmak istiyorsan her yaşta yapabilirsin. Önemli olan kendinle hayat arasındaki bağı koparmamış olmak. Yaşlılar evinde tanışıp 90 yaşında evlenenler, hayatlarının üçüncü çeyreğinde yeni bir dans, yeni bir dil öğrenenler tanıyorum. Her yaştaki insan her yaştaki insana umut olabilir, yeter ki yaşam gayemiz olsun.
Sizce 'eski aşklar' günümüzde neden yaşanmıyor? Eksik olan ne? Ya da korktuğumuz bir şey mi var?
'Eski Aşklar' Türk Sanat Müziği'nde şarkı ismi gibi ya da bol reytingli bir dizi adı... Belki biraz çevremde gördüklerimden, belki biraz farkına vardıklarımdan bir şeyler söyleyebilirim bu konuyla ilgili. Artık devir tüketim devri, aşk ise üretim ister. Devir kargaşa devri, aşk dinginlik ister. Devir alma devri, aşk vermek ister. Ne yazık ki artık her bireyin öncelik sırası kendi olmuş durumda. İşimizi karşımızdaki kişiden daha önce tutuyoruz. Yaşam savaşından o kadar darbe almış ve nasır tutmuş ki derimiz, kabalaşmış ve sertleşmişiz. Gardımızı indirip aşktan yana da bir darbe almaya korkar olmuşuz. O yüzden direncimizi kalp sesimizin kırmasına izin veremiyor ve mantığı devreye sokuyoruz. Derine inmeye çekiniyoruz boğuluruz diye, yüzeysel takılıyoruz. Mecnun'un Leyla'sına, Kerem'in Aslı'sına yaptığı masallarda kalmış çoğumuz için. Ben masal seven ve mutlu sonlara inanan insanlardanım hala. Kimimiz değer vermiyor bulduğu aşka, kimimiz aşkı aramıyor bile. Ve bir azınlık var ki tuttu mu bırakmıyor. Aşk eskide mi kaldı ya da eski aşklar nerede kaldı bilmem ama günümüzde çoğumuz yüzünden aşkın boynu bükük kaldı. Aşka saygı duyuyorum, aşığa da. Kalp kırmışlıklarım ve çok da kırılmışlıklarım var. Benim verebileceğimden çok fazla değeri hak ediyor bu duygu. Çaba sarf ediyorum ama aşkımın arkasında durup elinden tutup hayata karışıyorum. Benim aşk adına verdiğim emek, işe yeni başlamış çırak tecrübesinde.