Bursada Bugün Bursa haber bursa haberi bursa haberleri Bursa

13 Ocak 2021 Çarşamba, 23:37

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ekin Kopal

Yeterince Yetmiyoruz !

Ekin Kopal

ekinkopal@bursadabugun.com

Yetmeye, yetişmeye çalışıyoruz sürekli.
Ne kadar çabalasak da bir şeyler eksik kalıyor, yeterince mutlu, yeterince başarılı olamıyoruz.

Sosyal medyada mutlu bir çift görsek, yeterince mutlu bir ilişkimiz yokmuş gibi hissediyoruz, 
çocuğuyla etkinlik yapan bir anne videosu görünce çocuğumuzla kaliteli zaman geçiremediğimizi düşünüyoruz,
gezip tozan birilerini gördükçe, hayatı ıskaladığımız hissine kapılıp, yorgun olsak da ayaklarımızı sürüyerek dışarı çıkıyoruz,
bir arkadaşımızın terfi haberi, iş yerinde yeterince iyi olmadığımız anlamına geliyor, Youtuber olup da zengin olmuş birini izlediğimizde, kolay yoldan çok para kazanamadığımız için hayıflanıyoruz.
Liste uzar gider...
Her gün yeni bir sayfa açmaya karar veriyoruz. "Diyete başlayacağım, spor yapacağım, artık sağlıklı yaşayacağım. " diye kendimizi kalıplara sığdırmaya çalışıyoruz.

Yeterince mutlu,
Yeterince iyi,
Yeterince başarılı olamıyoruz.

Peki bu "yeterince" yi kim belirliyor ?
Biz kendimize neden yetemiyoruz ?
Bir şeyler de tam olmasa ne olur mesela ?
Ev dağınıkken şöyle mis gibi köpüklü bir türk kahvesi pişirip oturup keyif yapsak ne kaybederiz ?
Çocuğumuzla etkinlik yapmak gelmiyorsa içimizden, o an yalnız kalmaya ihtiyacımız varsa bir gün de kaliteli zaman geçirmesek çocuğumuzla bağımız mı zedelenir ?
Dinlenmeye ihtiyacımız varsa gezmesek, canımız yemek yapmak istemiyorsa o gün de ekmek arası bir şeyler yesek çok mu eksik kalır ?
Her şey tam olmak zorunda mı ?
Ve aslında asıl soru her şey tam olsun diye savrulurken mi daha mutlu oluyoruz,
yoksa biraz akışına bırakınca mı ?

Hayat bir nehir gibi akarken sürekli akıntıya karşı savaşmaya gerek var mı ?
Dağınık insanların okulda daha başarılı olduğuyla, üşengeçlerin işleri kolaylaştıracak yenilikler yapma eğiliminde oldukları için daha çok keşif yaptıklarıyla ilgili akademik araştırmalar var.
Her şeyi en iyi yapmamız, her zaman çok mutlu olmamız mümkün değil.
Bütün duygular insan için ve hiç bir duygu aynı şiddette sonsuza kadar hissedilemiyor...

Kendimizle barışsak, olduğumuz kadarını sevsek, duygularımızı kucaklasak ve her şeyi değil de sevdiğimiz ne varsa onu en iyi şekilde yapmaya çalışsak çok güzel olmaz mı ?
Ünlü bir Türk atasözü der ki 
"Benim adım Hıdır, elimden gelen budur. "
Bu yazı da kendime notumdur ! :)