13 Haziran 2019 Perşembe, 08:46

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ekin Kopal

İçinizde dolduramadığınız bir boşluk mu var?

Ekin Kopal

ekinkopal@bursadabugun.com

"Bazen, ne yaparsan yap olmuyor bazen" der Teoman bir şarkısında.

Bazen olmaz.

Çocukluktan itibaren beynine kodlanmış bütün hedeflere ulaşmış olsan da zafer sarhoşluğundan başka bir şeydir hissettiğin.

Yeterince mutlu, yeterince başarılı, yeterince özgür olmadığını hissedersin.

Bu kendine yetememezlik ayaklarını yerden keser, boşlukta ordan oraya savrulursun.

Psikolojide bu duygunun adı "boşluk hissi".

Kökenleri de bir çok başka psikolojik düğümde olduğu gibi aileye, hatırlanmayan duygusal ilişkilere dayanıyor.

Duygusal olarak ihmal edilmiş çocuklar, büyüdüklerinde ailelerinde sevgi görmediklerini düşünmüyorlar ama duygu hafızaları hemfikir olmuyor.

Dr. Jonice Webb, Duygusal İhmalin İzi: Boşluk Hissi isimli kitabında duygusal ihmale neden olabilecek ebeveyn modellerini detaylı bir şekilde anlatmış.

Kendisine çok güvenen, her şeyi bildiğini iddia eden, hata yapmanızı kişisel algılayan, sizi ayrı bir birey olarak değil de kendi uzantısı olarak gören narsist bir ebeveyne sahipseniz de kendini ihmal edip tamamen size odaklanmış, kendi mutluluğunu arka plana atmış, almadan vermeye çalışan bir ebeveyne sahipseniz de duygusal olarak ihmal edilmiş olabilirsiniz.

Aynı şekilde ebeveynin depresyonda olması ya da ağır bir yas sürecinden geçmesi de çocuğa kendini değersiz hissettirebiliyor.

Çocuklarının daha iyi şartlarda yaşaması için çalışsa da ebeveynler, işkoliklik çocuklarda duygularının işler kadar değerli olmadığı algısı oluşturabiliyor.

Ebeveynin sınırlarını yeterince çizemeyip her şeye izin vermesi ya da tam tersi çok otoriter olup hiçbir şeye izin vermemesi de çocuğa duygusal olarak ihmal edildiğini hissettirebiliyor.

Bağımlı olan ebeveynler kendilerinin bağımlı olduğunu ve bu bağımlılığın başkalarına zarar verdiğini kabul etmiyor ama iki farklı kişiliğe sahip gibi davranıyorlar. Bağımlı oldukları şeyin etkisi altında olduklarında çocuklarını ihmal ediyorlar.

Çocuk yetiştirmiyor aslında ebeveynler, insan yetiştiriyor. Çocukluk, yetişkinliğin temeli, hatırlayamadığımız anılarımız da içimizde hissettiğimiz derin boşluk hissinin nedeni olabilir. 

Çocuklarımızın da içlerinde bir ömür doldurmaya uğraşacakları boşluklar oluşturmamak için hala fırsatımız varken özeleştiri yapmamızda fayda var.