15 Mayıs 2019 Çarşamba, 10:01

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ekin Kopal

Bebeğim beni seviyor mu?

Ekin Kopal

ekinkopal@bursadabugun.com

Sen onu sevmeye çok önce başladın.
Belki de daha yoktu bile, sadece bir hayaldi.
Yüzünü hayal ettin, bakışlarını, beraber yapacaklarınızı...
Doğdu, verdiler kucağına...
Birini bu kadar sevebileceğini bilmezdin belki o zamana kadar.
Sana bağlansın, seni çok sevsin, senden hiç ayrılmasın istedin.
İçten içe merak ettin: "Beni seviyor mu ?"
Sevgisini gösterecek işaretler aradın, senin kucağına gelmek istediğinde, seni tercih ettiğinde, sana sığındığında mutlu oldun.
"O da beni seviyor ! " dedin.
Seni daha çok sevsin diye etrafında döndün, ne isterse yaptın, bazen istemesine bile fırsat tanımadın.
Belki daha önce kimse seni istediğin gibi sevmemişti, sadece çok sevilmek, değerli olmak istedin.

Bebek büyüdü, çocuk oldu.
Keşfetmek istedi, deneyimlemek istedi, hata yapmak, düşmek-kalkmak istedi ama elini bırakamadın bir türlü.
Kendi yemeğini kendi yemek, hatta yemeğini yapmayı öğrenmek istedi, izin vermedin.
Arkadaşlarıyla tartışsa hemen yanında bitiverdin.
Problemlerini çözdün, yemedin yedirdin, içmedin içirdin.

Çocuk büyüdü, yetişkin oldu.
Onun yerine kararlar vermeye devam etmek istedin.
Kararlarına saygı duymadın, " Benim gözümde hep küçük bir bebeksin. "dedin üstüne, iyi bir şeymiş gibi.
Bebekken elbise seçtiğin gibi, okuyacağı bölümü, evleneceği kişiyi, yaşayacağı şehri seçmek istedin.
Onun hayallerini kendininkilerle sınırlandırdın.
İtiraz edecek olsa, "Ben hayatımı seninkine adadım, senin için kendi hayatımdan vazgeçtim, bu mu karşılığı ? " dedin.

Eğer bu senaryodaki kişi sizseniz, bilin ki göbek bağını zamanında kesememiş bir ebeveynsiniz.
Halbuki çocuğunuzun yerine kararlar aldığınız, ihtiyaçlarını karşıladığınız dönem olabildiğince kısa olmalı.
Ebeveynliğin amacı, size bağımlı birini yaratmak değil, aksine çocuğunuzun bağımsız bir birey olmasını sağlamak.
Zamanı geldiğinde yetiştirdiğiniz bireye güvenerek kendi hayatını kurması için onu uğurlamanız gerekir.
Çocuğunuzla sadece göbek bağı, sevgi bağı kurmayın, beyin bağı da kurun ki iletişiminiz bir ömür sürsün.
Onunla sohbet edin, ilgisini çekebilecek yeni şeyler öğrenin, beraber zaman geçirin, onu dinleyin ki aranızdaki iletişim sadece ihtiyaçları karşılamanın ötesine geçsin.
Yetiştirdiğiniz çocuğa her şeyden önce saygı duyun.
Size karşı çıkması saygısızlıktan değil, kendini var etmeye çalışmaktan.
İzin verin, kendisi olsun.
Uçup gider diye kanatlarını kırmayın, rüzgar olun...