25 Mart 2019 Pazartesi, 08:35

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ekin Kopal

Anneler de insandır..

Ekin Kopal

ekinkopal@bursadabugun.com

Annelik kutsaldır.
Anne fedakardır.
Anne yemez, içmez, uyumaz.
Özenip, süslenmez.
Kendine zaman ayırmaz, öyle hobisi falan pek olmaz.
Mükemmeldir.
Hem çocuğunun bütün ihtiyaçlarını düşünür, hem de en iyi, en sağlıklı şartlarda yaşamasını sağlamaya çalışır.
Hele "Çocuk da yaparım kariyer de "demişse işten eve gelince çocuk uyuyuncaya kadar onunla ilgilenir, uyuduktan sonra evi toplar, yemek yapar, belki kendine bir saat ayırır, onu da kendi uykusundan çalar.
Kafası hiç bir zaman boş olmaz, çünkü çocuğunu düşünmeyi hiç bırakmaz.
Endişelidir.
Kaygılıdır.
Düşüncelidir.
Anne dediğin kendisini yok sayar, hayatını ailesine, çocuğuna adar.
Bu cümlelerin hepsinde "anne" kelimesinin yerine "insan" kelimesini koyup okursanız muhtemelen tuhaf gelecek size.

Oysa ki anneler insandır,
süper kahraman değil.
Pelerinleri yoktur, telefon kabinlerinde hızlıca üstlerini değiştirip uçmaya başlayamazlar, düşünce güçleriyle evdeki eşyaların yerini değiştiremezler.
Onların da kendilerine zaman ayırmaya, kendilerini dinlemeye, sevmeye ihtiyaçları vardır.
"Bir çocuğa hayatta sevgi, neşe ve mutluluğu en çok yaşatacak şey, kendini seven bir anne tarafından sevilmiş olmaktır. " diyor Erich Fromm
Kendini sevmeyi, kendine değer vermeyi annesini model alarak öğrenir çocuk.

Toplum annelik kavramını o kadar idealize ediyor, o kadar masalsı anlatıyor ki, bunaldığını, yorulduğunu söylemeye bile utanıyor anneler.
Lohusa sendromuyla kendi kendine baş etmeye çalışırken, uykusuzluktan sağlıklı düşünemiyorken, bir de "Uyumayacaksın tabi, ne uykusu ? Annesin sen, seninki yine iyi, bizimki hiç uyumazdı. " cümleleriyle avutuluyor. (!)
Anne olmak tabi ki fedakarlık gerektiriyor ama kendiniz olmaktan vazgeçmeniz gerekmiyor.
Eğer varlığınızı çocuğunuz için yaptığınız fedakarlıklar üzerinden gerçekleştirmeye çalışırsanız, onun farklı bir birey olduğunu kabullenmekte zorlanırsınız.
Çocuğunuz evden ayrılıp kendi ailesini kurduğunda kendinizi değersiz, hayatınızı anlamsız hissedersiniz.

Bunu değiştirmek istiyorsanız ;
Kendinizle ilgilenin, kendinizi sevin, evden uzaklaşıp tek başınıza zaman geçirin, bir hobi edinin.
Ve lütfen bunları yaptığınız için suçluluk duymayın.
Siz gerçekten mutlu olursanız, mutluluk verebilirsiniz.
Uçaklarda yapılan anonsları hatırlayın,
Oksijen maskesini önce kendinize takın !