20 Eylül 2019 Cuma, 08:16

Arkadaşıma gönder
Favorilerime ekle
Bu yazıyı yazdır
Yazı boyutu
Ekin Kopal

Anne doğulmaz, anne olunur

Ekin Kopal

ekinkopal@bursadabugun.com

O kadar hızlı büyüyorsun ki...
Bazen yeterince dikkatli izlersem büyüdüğünü görebilecekmişim gibi geliyor.
Videolar, fotoğraflar daha eskimeden eskidi.
Sanki zaman, senin kütle çekim alanında bükülüyor, hızlanıyor... 
Eski hayatımda 1 yıl, senin yanında 5 yıla denk geliyor.
Sen, benim gözlerinde yıldız yansımaları olan gezegenimsin.

O kadar hızlı öğreniyorsun ki...
Yarım yamalak söylediğin kelimelerin keyfini bile yeterince çıkaramıyorum. 
Daha dün "güdündan" dı, bugün "günaydın" oldu bile.
Yapabildiklerine şaşırıyorum, temelsiz bir ebeveyn gururuyla izliyorum seni.
Küçük seri adımlarla koştururken sen, bir adım geride durmaya çalışıyorum.
Düşersin diye tutmak için sana uzanan ellerim havada asılı kalıyor, kendimi tutmaya çalışıyorum.
"O öyle yapılmaz. " diyecekken kelimeleri yutuyorum, kendin yaparsan öğrenirsin, biliyorum.
Sen, bana en büyük erdemi, sabretmeyi öğretensin.

Her şeye şaşırırken sen, ben hafızası yeni yeni yerine gelen bir hasta gibi şaşırılacak ne çok şey olduğunu hatırlıyorum.
Sokaktan gelen sesleri duymadığımı fark ediyorum, sen bütün sesleri duyduğun için.
Baktığım şeyleri ilk defa görüyorum, işaret parmağının arkasında.
Bir çocuğun gözünden dünyaya bakmak aslında felsefe yapmak demekmiş.
Sen, benim parmağı havada şaşkın filozofumsun.

Kendimden çok bir başkasını düşünmenin ne demek olduğunu bilmezdim.
Romantik, ütopik hatta biraz da ezik bulurdum böyle lafları.
Sabahtan akşama kadar ne yiyeceksin, ne giyeceksin, neyi nasıl öğreneceksin diye düşünmekten kendimi unuttum.
Kendime bir şeyler alınca suçluluk, sana alınca mutluluk duydum. :)
Sen, benim kendimden çıkışım, evrene varışımsın.

Sen, benim kalp sızımsın.
Bütün çocuklar gibi savunmasızsın, çaresizsin.
Her gördüğüm çocuğun ne şartlarda büyütüldüğünü, neler yaşadığını düşünme sebebimsin.
Büyüklerin, kendilerinden güçlülerin vicdanlarına emanet çocuklara duamsın.
Beni yontan, içimden daha vicdanlı, daha sabırlı, daha güçlü bir kadın çıkaran heykeltıraşımsın.

Sen, çocuk olmayı bilerek doğdun ama ben anne olmayı senden öğrendim.
Kattığın, öğrettiğin, değiştirdiğin, düzelttiğin, hatırlattığın, fark ettirdiğin her şey için teşekkür ederim.